Sm2WJ. Sinema Okunma Sayısı 186 1 0 0 0Jenerik çoğu zaman, "skip intro" tuşu ile yok saydığımız bir kısımdır. Aslında aksine bir diziyi izlemeden önce, güzel bir jenerik bir nevi diziye yapılan hazırlıktır. Dizinin içeriğini yansıtan birkaç görüntü, dizinin akışına uygun bir müzik... Jenerik ne kadar güzelse insan dizinin her saniyesini izlemeye daha çok hevesleniyor. Bu yüzden o güzelim jeneriği geçmeye kıyamıyor. Sizin için jeneriğini geçmeye kıyamayacağınız 5 tane diziyi derledik. Keyifli okumalar/izlemeler! 1. Six Feet Under 5 sezonluk harika bir dizi. Jeneriği ayrı, konusu ayrı, oyuncuları ayrı harika olan Six Feet Under, her saniyesiyle insanı bir şekilde etkiliyor. Konu olarak hayatta birebir karşılaşabileceğimiz ne varsa bize gösteren bu dizi, çoğu zaman gerçekliğin acısıyla sancılı bir izleme süreci yaşatıyor. Hayatın tüm gerçekliği, "ölüm" yolu ile izleyiciye aktarılmaktadır. Bir aile cenaze işiyle uğraşıyor ve aynı zamanda cenaze işlerinin yürütüldüğü bir evde yaşıyorlar. Çalıştıkları ve yaşadıkları yer aynı. Dizi birçok noktaya değiniyor; insan ilişkileri, ölüm, kapitalizm vs. gibi. Ayrıca jenerik hakkında bir bilgi; Dizinin jeneriğinde yer alan ağacı bulabilmek için çok çaba gösterilmiş. Tek bir ağaç bulmaları gerekiyormuş, uzun süre aranmış fakat bulunamamış. Tam bütün umutların bittiği bir an, bir kadının bahçesinde bir ağaç görmüşler ve o ağacın tam aradıkları gibi bir ağaç olduğuna karar verip 400$ ödeyerek tepelik bir yere ağacı dikmişler. İşte o ağaç, jenerikte gördüğümüz ağaçtır. 2. True Detective Gelelim bir diğer efsane diziye. Bize farklı kavramları sorgulatan, onlar hakkında düşünmemizi sağlayan mükemmel bir çalışma. Oyunculuklardan, set ekibine kadar her şey ve herkes çok uyumlu. Bu uyumluluk, diziye öyle bir yansıyor ki, bu diziyi izledikten sonra insan kolay kolay dizi beğenemez oluyor. Konusu, polisiye olaylar şeklinde ilerlerken aslında verilmek istenen mesajlar olarak baya karmaşık bir yapıyla ilerliyor. Bu harika jenerikle birleşince dizinin her sahnesi ayrı bir tat veriyor. Mekân seçimleri, müzikler, çekimler... Kusursuza bu kadar yakınlık. Kesinlikle herkesin bir şekilde zaman ayırıp izlemesi gereken bir dizi. 3. The Night Of Dizinin konusu, sahneleri kadar insanı geren ve o karanlık havayı veren bir jeneriğe sahip. Seveni kadar sevmeyeni de olan dizi, Müslüman ve ailesiyle yaşayan genç Nasir'in babasının taksisini alıp bir pariteye gitmek istemesiyle başlıyor. Kendini bir anda olayların içinde bulan gençle birlikte, sizde kendinizi olayları çözmeye çalışırken buluyorsunuz. Bolca sistem eleştirisi barındıran dizi, sizi basit ama karmaşık sorularıyla yapayalnız bırakıyor. 4. Mindhunter David Fincher'ın, yönetmenliğini ve yapımcılığını üstlendiği suç-drama dizisidir. İki FBI ajanının suçlular ile görüşerek suçlu psikolojisini çözmeye çalıştığı bir dizidir. Dizi, suç konusu üzerinde durmasına rağmen biraz ağır ilerlese de harika diyalogları sayesinde bu yavaşlık insanın gözüne çarpmıyor. Jenerik, diziyle oldukça bağlantılı ve diziye başlamadan, insanı o tempoya alıştıran bir havada. Jeneriği izledikten sonra kararınızın izlemek yönünde olması dileğiyle. 5. True Blood Listenin gidişatına bakıldığında sona böyle bir diziyi koymak biraz ilginç gözüktü farkındayım. Fakat jeneriği 1 dakika 30 saniyelik bir film havası taşıyan bu diziyi es geçmek vicdanen biraz acıtabilirdi. Bildiğimiz bir vampir-insan aşkı hikâyesi. Ama karakterler üzerinde biraz daha fazla durulmuş ve uğraşılmış. Dizinin müzikleri sayesinde insan dizinin atmosferine daha rahat ayak uydurabiliyor. Dizide Lafayette karakterine hayat veren Nelsan Ellis, 8 Temmuz 2017'de aramızdan ayrılmıştı. Onun anısına bu güzel jenerikle listeyi tamamlayalım. dizi hakkında bir şeyler yazmazsam bunun ileride pişmanlık verici olabileceğini zannediyorum, çünkü bazı şeyler söze dökülmeyi hak ediyor. söze dökerek, açımlamaya, analiz etmeye çalışarak neyi sabitlemeye çalışıyoruz, bilmiyorum. belki de sadece borç ödüyoruz, vefa gösteriyoruz. kendimi şu anda fisher & diaz cenaze evinin tören salonundaki kürsü başında, altı ayak derine gömdüğüm bir dostumun ardından konuşma yapmaya hazırlanıyormuş gibi hissediyorum. hala ne diyeceğimi bilmiyorum. kategorize etmek en kolayıvaroluşsal boyut ölüm dizinin baş kahramanı. cenaze evini işletmekte olan aile, aynı zamanda burada ikamet de etmekte. bir başka deyişle, karakterlerin yaşam alanı ile çalıştıkları mekan aynı mekan. fisher ailesine mensup karakterlerin her biri, ister bu işi meslek olarak icra ediyor, isterlerse de sadece evde yaşıyor olsunlar, ölümü gündelik yaşantılarının bir parçası olarak hazmetmiş olduklarını her daim hissettiriyorlar. ölümü bir anlamda ve bir yere kadar da olsa kanıksamış olmalarının kendilerine kattığı tuhaf hava, özellikle aile dışı bireylerle yan yana geldikleri anlarda olarak "sonuçta ben bir cenaze evinde büyüdüm" hatırlatması yapan claire fisher, yaşıtlarına göre müthiş sarkastik bir portre çiziyor. duygu ve içtenlik ifadesi içeren her jest ve mimik karşısında ağzını yüzünü buruşturması, küçümser bir tavır takınması her ne kadar ergenlere özgü davranışlar olarak nitelenebilir gibi görünse de, claire'i özel kılan ve asla dile getirilemeyen bir özellik zihnimizi kaşındırıp durmayı hiç bırakmıyor. ölümle tanışık bir çocuğun ergenlik alaycılığı, normal bir ergeninkinden çok daha yakıcı olabilirmiş gibi görünüyor. nate karakteri, zaman zaman şımarıklığa varan bir öfke ve insanı çileden çıkaran bir bencillik sergilese de, sonuçta soğukkanlılığını korumayı, geri adım atmayı ve tartışmayı, müzakere etmeyi biliyor. anlık patlamalarının gemileri yakmakla sonuçlanmasına asla izin vermiyor ve sonuçta yapıcı olmayı başarabiliyor. yapıcı olmak konusundaki bu başarısı, sonuçta yıkıma tabii olduğumuzun bilincine daha dipten derinden varmış olduğunu episodun başında, yaşam hikayesini bilmediğimiz, diziyle alakası olmayan bir bireyin ölümüne tanıklık ediyoruz. insanları ölürken, en güçsüz anlarında görmenin, episodun kalanını, olaylara dahil olan karakterlerin sonluluk ve güçsüzlüklerine odaklanarak izlemek yönünde esin verici bir etkisi olabiliyor. kazayla sonuçlanan ölüm vakalarının çoğu "oha!" diye bağırmamıza yol açacak bir absürdlük barındırıyor ve ölümün her an yanıbaşımızda olduğunu hatırlamamıza vesile Claire fark edileceği üzre bu dizi edebi bir dizi. edebi olmasının anlamı, olayları birbirine örgüleyen yatay bir akış dinamiğine değil de, karakterleri derinleştirmeye yönelen dikey bir hareket hattına bel bağlamayı yeğlemiş olmasında yatıyor. peki karakterlerin daha derinleştirilmeye, işlenmeye ve üç boyutlu hale getirilmeye çalışılmasının anlamı tam olarak ne? bu nasıl başarılıyor? bunu analiz etmek için kullanılması gereken anahtar sözcük süreklilik. peki nasıl bir sürekliik bu süreklilik? bir yandan, karakterlerin her bir anını bir diğerine bağlayan ve onları bir bütün tamamlanmamış bir bütün, bir birey olarak anlamamızı sağlayan bir süreklilik. diğer yandan ise, hiçbir karakterin yalıtılarak bir kenara atılamayacağını idrak etmemizi sağlayan, her bir karakteri diğerlerine öyle ya da böyle ilikleyebilmemizi sağlayan bir süreklilik. bu tip bir süreklilik diziye derinlik katıyor, zira karakterleri kendi kendileri ve diğerleri ile kurdukları ilişkilerin birer sonucu olarak resmetme başarısının yakalanmasını sağlıyor. karakterler, lost, heroes, vs. gibi dizilerde oldukları gibi, olayların başından sonuna aynı kalan, tözsel birer birim olarak ortaya konmuyor. 1. sezonun sonlarından 3. sezonun başlarına ve buradan da dizinin sonuna kadar keith karakterinin geçirdiği değişimler, ona sempati-antipati-sempati duymamızı sağlayan bir sinüs eğrisi çiziyor. ve bu öyle bir yapılıyor ki, hiçbir noktada şunu soramıyoruz "ulan bi anda ne oldu da bu adam bu denli boktan bir adama dönüştü?" kapitalizm adı önceleri "fisher & sons" olan, sonraları rico'nun ortak olması ile "fisher & diaz"a dönüşen şirket sonuçta bir aile şirketi. bağımsız çalışan diğer küçük aile şirketleri gibi, piyasayı tekeline almaya çalışan kroner tarafından satın alınmaya çalışılıyor. nate ve dave'in bu konuda gösterdikleri direnç, kroner yetkililerinin zaman zaman şaşırmasına, zaman zaman ise bazı hilelere başvurmasına neden oluyor tabut satışı. dizinin genel tavrı, parasal değerin diğer tüm değerleri ikame etmeye çalıştığı bir düzene eleştirel yaklaşmak yönünde. son bölümde dave'in şirketi satmaktan vazgeçmesi ve keith ve çocuklar ile işine sahip çıkıp aile evine yerleşmeye karar vermesi işin duygusal bir yanı da olduğunu şiddetle vurgulayıp, gerçekliğin parasal değer diye nitelenen atomlardan müteşekkil olmadığının altını çiziyor ve bu anlamda da bir kapitalizm eleştirisi kılığına bürünüyor. aile şirketlerini temsil eden levazımatçıların barda yaptıkları toplantıda kroner'e en çok verip veriştiren levazımatçı, daha sonra aynı şirket tarafından satın alınıyor. satın alınmakla da kalmıyor, kroner uçağı ile bu insanların düzenledikleri partilere katılıyor, onlarla golf oynuyor ve şirketin ileri gelenleri tarafından evcilleştirilmiş bir fino muamelesi sfu muhtemelen eşcinsellik temasının bu denli öne çıkarıldığı tek televizyon dizisi. keith ve dave'in ilişkileri, bizi hakkında çok az şey bildiğimiz bu ilişki biçiminin ayrıntılarına taşıyor. eşcinsellik kalıtsal mı, öğreniliyor mu? onlar sadece sevişen ve seks yapan insanlar mı, yoksa birbirlerine duygusal bağlarla da bağlılar mı? ortaya konulan eşcinsellik portresi amerikan yaşamına ve kültürüne mi özgü, yoksa evrensel bir karakter mi arzediyor? cinsel tabular, heteroseksüel ilişkileri olduğu kadar eşcinsel ilişkileri de boyunduruğu altına alıyor mu? bunun gibi pek çok soru üzerinde düşünmek zorunda kalıyoruz. dizinin başlarında basitçe yanyana geldikleri durumlarda bile bir rahatsızlık yaşamamıza neden olan keith ve dave, dizinin sonunda birer ebeveyn haline geliyorlar ve bu artık tarafımızdan yadırganan bir şey olmaktan çıkmış oluyor. dizide öyle bir süreklilik var ki, elele tutuşmaları dahi rahatsızlık veren iki erkeğin ana babaya dönüşmesi bize çok normal geliyor; hatta bizi mutlu eşcinsel, gerek heteroseksüel çiftlerin ilişkilerinde aldatma teması ön plana çıkıyor. cinselliğin bir silah olarak kullanılması, bir intikam ve kendini onaylama aracı olarak algılanması mümkün olabiliyor. brenda nate'i, nate brenda'yı; brendanın annesi babasını, babası annesini; dave keith'i, keith dave'i aldatıyor. tüm bu aldatmalar sonuçta itirafla sonuçlanıyor ve bir şekilde affediliyor. bunun tek istisnası, her ne kadar en sonunda afla neticelense de rico'nun karısını aldatması. burada yaşanan zorluk, affedişin gecikmesi, aile denilen yapıya atfedilen kutsiyet ile sadakate verilen önemin derecesinin kültürel olduğunu düşünmemize neden oluyor, zira rico ve karısı latin kökenli. sanat claire fisher karakterinin fotoğraf çekmeye karar verip sanat akademisine başlaması ile birlikte sanat dünyasının iç yüzüne nüfuz etmemizi sağlayan bir pencere de açılmış oluyor. neyin sanat yapıtı, neyin çöp olduğu problemine odaklı postmodern sorgulamalar; sanatsal yaratıcılık üzerinde uyuşturucunun tetikleyici etkisi; özgürlük tanımı ve sanatsal üretkenlik; sanat yapıtının sahibinin kim olduğu, vs. gibi sorular, bu pencereden baktığımız sürece aklımızı meşgul edip duruyor. nate'in duvar kenarına işerken billy tarafından çekilmiş olan fotoğrafı bir sanat eseri mi? yapıtının sahibi olarak claire, kendi çektiği fotoğrafların ne anlatmaya çalıştıklarını biliyor mu? fotoğraf ve heykel yüzlerine yırtılıp yapıştırılan başka fotoğraf parçaları, yaratıcı bir kolaj tekniği olarak claire'e mi, russel'a mı, yoksa ikisine birden mi ait? bu sorular, 20. yy. sanat felsefesi ve eleştirisine temel teşkil eden paradigma açıcı sorunsallara göz kırpar gibi görünüyorlar ve diziye derinlik daha çok şey var. ama benden bu kadar. ben sonuçta kaybettiğim bir dostumun ardından bir veda konuşması yaptım. onun nasıl bir yaşam sürdüğünü öğrenmek isteyenlerin yapması gereken tek şey ölü bedeni dvd player denilen krematoryuma koyup alevleri seyretmek. karakterleri kendimizce bir analiz edelimnathaniel fisher dizinin en aşmış karakteri. henüz ilk bölümde ölen baba, 5 sezon boyunca aile eşrafını diyaloglarıyla alt ediyor. egolarına, içgüdülerine inebiliyor. 5 sezonu baba nathaniel fisher'ın kafasına ulaşmaya çalışarak geçiriyor dizi karakterleri. egosu, kibiri, kızgınlıkları, kıskançlıkları tamamen bertaraf edilmiş durumda; çünkü o bir ölü. yaşarken ailesine sunamadığı sevgi, şefkat ve yol göstericiliği; ailesinin de yardımıyla ölüyken sunuyor. claire ile ot çekiyor gerçekliğe iniyor, david ile ortak mecburiyetleri olan evlerinin bodrumunda beden hazırlıyor, isimlerinin bile aynı olmasının tesadüf olmadığı oğlu nate ile kanka oluyor. velhasıl baba fisher'ın sahneleri can samuel fisher jr bence onunla ilgili en güzel gözlemi george yapmış durumda. nate'in cenaze töreninde george, nate'in bir idealist olduğundan, daha iyi bir insan olmak için hayatını geçirdiğinden bahsetmişti. babasının ölümünden sonra sürekli birileri için yaşamak durumunda kalan nate, bu tempoya yer yer ayak uyduramıyor. bir yandan bunun doğru olmadığı fikri onu çok korkutuyor. keza finalde claire'ye bu korkusundan bahsediyor. "ya haklı değilsem, ya olduğum kişi değilsem diye korktum durdum, bak şimdi neredeyim" diyor küçük kardeşine ölü nate. "ya girdik bu yola ama, hadi bakalım hayrolsun" psikolojisinin ne kadar hastalıklı ve insanı içten içe kemiren bir psikoloji olduğunu anlatıyor bize sürekli nate, bölümden bölüme artan dış dünyadan kopma sezon boyunca nate, kimseyi yadırgamayan hayli insani yanıyla takdir topluyor. karakterlerin nate'e açılmaları, nate'den yardım istemeleri, nate'i çekici bulmaları alışılagelmiş bir durum oluyor fisher babanın ölümüyle başlayan psikolojik trafikte en hızlı değişim david'de oluyor. asosyalliğinden, utançlarından, ailesine olan mesafesinden hızla arınmaya başlıyor david. eşcinselliğini kabullenmeye başladığı andan itibaren üzerindeki gerginlik de azalmaya başlıyor. "garip mi bilmiyorum ama bu halini daha çok sevdim" diyor claire. herkes bu daha doğal halini daha çok seviyor. kırılganlığı, ürkekliği, şaşkınlığı ve saflığı her mimiğinden açığa çıkıyor david'in. gerçekten eşcinsel değilse inanılmaz bir oyuncu, gerçekten eşcinselse inanılmaz bir oyuncu. dizide nerede nasıl davranması gerektiğini en iyi analiz eden karakterlerin başında geliyor david. kendiyle ilgili olmayan olaylara yaklaşımındaki tutarlılık, zekasını ele fisher bu kadar muazzam karakterlerin içinden birini seçmem gerekseydi sanırım onu seçerdim. çünkü o kadar gerçeksin ki ergenliğini atlatıyoruz hep birlikte. ailesine karşı olan anlayışsızlığı kızdırıyor ama alttan alta esas hislerini sezebiliyoruz. her tespiti bir öncekinden daha yerinde oluyor claire'nin dizi boyunca. beklenmedik anlarda o kadar materyalist düşünebiliyor ki, kendine hayran bırakıyor. uzun süre tek deli gibi gözüktüğü evde, aslında tek normal olduğunu görebiliyoruz. normal olduğu için delilikle suçlanıyor okulunda, evinde, baba yadigarı cenaze arabasında. olayları hep dışarıdan izleyebiliyor claire. olayın öznesiyken bile dışarıda kalıp nedir ne değildir diye bakabiliyor. hiç bulaşmıyor, sadece gözlemliyor, ve çok doğru gözlemliyor. sonra neşterini vuruyor patolojik bölgeye. süper bir insan olmaya çalışmadan, süper bir insan oluyor. dünyanın en iyi dizisini de onun fotoğraflarıyla bitiriyoruz. zaten aslında bütün diziyi onun kadrajından izliyoruz. o da yaşanan her şeyi bizim gibi dışarıdan izliyor fisher menapozlu kadın psikolojisini araştıran birileri varsa, bu kadını ders diye okutmalı. 5 sezon boyunca kendisiyle çok şiddetli kavga ediyor bu anlık değişimler, müthiş bir oyunculukla; dünyanın en sinir bozucu, dünyanın en kontrolcü, dünyanın en bencil, dünyanın en normal, dünyanın en masum, dünyanın en tatlı, dünyanın en anne kadını oluyor bu kadın. bütün dizi boyunca ile birlikte bu yaşına kadar yapamadıklarını chenowith çocukluktan hasarlı olduğunu kabul ederek, onunla yaşamaya çalışan bir kadın. onunla yaşamaya çalışmanın dünyanın en zor işi olduğunu çok güzel kabul ettiriyor izleyiciye. zaten söylediği her şeyi, kendi yaptığı ve normalde anormal gelen her şeyi bir kaç cümlesiyle kabul ettirebiliyor. nate'e, bana, sana. doğduğu günden beri psikolojisi incelenen brenda, doğduğu günden beri psikolojileri inceliyor. ama bu gözlemlerini söylemek zorunda kalana kadar, kontrolünü kaybedene kadar paylaşmıyor kimseyle. çünkü bunun ne kadar zararlı bir alışkanlık olduğunu ailesinden tanıyor. "everything is timing, timing is everything" diyerek koyuyor çocuğu kol gibi. "eyvallah reis" federico diaz düzgün yaşamaya çalışan, yüzeysel bir adam. iyi niyetinden şüphe etmiyoruz, fütursuzca seviyoruz onu dizi boyunca. keith'den sonra en az hata yapan karakter diyebiliriz onun için. ölümüyle başlayan psikolojik değişimlere pek ortak olmuyor, fakat bu değişimler onun da vizyonunu kafi miktarda genişletiyor. "kafi" kelimesi onu en iyi tanımlıyor. karısı bu mütevaziliğinden kurtarmaya çalışıyor onu yer yer. normalde "çorbamı kovalayayım yeter" modunda bir adamken, kendi işini kurma isteği başarısına kadar sürüklüyor karısının bu ısrarı onu. billy chenowith 5 sezon boyunca çok değişik kafalar yaşamakta olan billy, finalde yine brenda'nın kafasını entelektüel bir boyutta sikerkene karşımıza çıkıyor, bizi yine gülümsetiyor. derindeki güzelliği görüp paylaşabilen bir adam billy. onun da zaafı kendisi, ablası gibi. keith charles dizideki en düzgün aşk-meşk ilişkisinin mimarı. güven veren, dürüst ve yardım etmeyi seven yapısıyla kadraja girdiği zaman rahatlatabilme yetisine sahip bu adam. güzel adam. Bu içerikler de ilginizi çekebilir Error 522 Ray ID 7399570ddd61b7d6 • 2022-08-12 125132 UTC AmsterdamCloudflare Working What happened? The initial connection between Cloudflare's network and the origin web server timed out. As a result, the web page can not be displayed. What can I do? If you're a visitor of this website Please try again in a few minutes. If you're the owner of this website Contact your hosting provider letting them know your web server is not completing requests. An Error 522 means that the request was able to connect to your web server, but that the request didn't finish. The most likely cause is that something on your server is hogging resources. Additional troubleshooting information here. Cloudflare Ray ID 7399570ddd61b7d6 • Your IP • Performance & security by Cloudflare 6 fit a$$aa.. bi de super bi grup. tavsiye. albumu haunted. alinmali. no doubt'ın return of saturn albümünden "hepimiz ölücez" temalı neşeli the morning i wake upand in the night i sleepsince the day that i was bornrepeat, repeat, repeatbrought to this lifeborn to this lifewhere was i before?non-existent? not at all?will i ever know?today is my birthdayand i get one every yearand some day...hard to believebut i’ll be buried six feet undergroundsubconsciously motivated natural instinctalter nature for the pleasureorthocyclineflirt with conceptionslow the cyclewill the baby grow?social tradition interferencecontrol, control, controltoday is my birthdayand i get one every yearand some day...hard to believebut i’ll be buried six feet undergroundi’ll be dead and gone, no longer aroundspinning, spinningbefore i can recallall the unknown chemicalscontrol the cyclethe successive generationsfrom dust to dustburying my grandmathen give birth to my own daughtertoday is my birthdayand i get one every yearand some day...hard to believebut i’ll be buried six feet undergroundtoday is my birthdayand i get one every yearand some day...hard to believebut i’ll be buried six feet undergroundi’ll be dead and gone, no longer aroundbut i’ll be buried six feet underground iğrenç prodüksyonlara sahip albümlere imza atmış solo atamadığı için sololarda "lan atamıyoz soloyu bari gitarın sesini kısalım da atıyomuş gibi ses çıksın" stratejisi uyguladığı grup. hboda yayinlanmaya baslanmis, american beautynin yazari imzali sahane dizi. eski death bascisi terry butlerin caldigi, cannibal corpse'dan turemi$ grup. tum olayinin chris barnes oldugunu dusundugum, gectigimiz agustosta 4. albumu true carnage ı cikarmis death metal grubu... deep purple'dan smoke on the water'i gayet ba$arili bir $ekilde coverlami$ olan grup. ekşi sözlük kullanıcılarıyla mesajlaşmak ve yazdıkları entry'leri takip etmek için giriş yapmalısın. Yayın Tarihi 3 Haziran 2001 Süre 60dk Sezon 5 Six Feet Under Dizi Konusu Six Feet Under HBO tarafından yapılmış bir televizyon dizisidir. Türkiye`de CNBC-e tarafından yayınlanmaktadır. Dizinin 63. ve son bölümünün yayın tarihi 1 Temmuz 2007'dir. American Beauty’nin senaristi Alan Ball’ın senaryosunu yazdığı dizi, bir cenaze evi işleten ve bu evde yaşayan Fisher ailesinin yaşantılarına dair bir kara mizahtır. 2003 yılında En İyi Drama Dizisi dalında Altın Küre ödülü alan yapım, 2005 yılında 5. sezonuyla ekranlara veda Altın Küre'de iki ayrı dalda aday gösterilip Frances Conroy ile Televizyon dizilerinde en iyi kadın oyuncu ödülünü almıştır. Aynı yıl Screen Actors Guild Awards'da Conroy ve tüm casting ekibi ile iki ödül almıştır. 32 kez Emmy adaylığı alıp 7'sini, 8 Golden Globe adaylığından 3'ünü kazanmıştır. Devamını Oku Six Feet Under Dizisi Oyuncuları » Yapımcı Alan Ball , Lori Jo Nemhauser , Alan Poul Favori 68 kullanıcının favori dizisi Diziyi İzleyenler 63 kullanıcı Six Feet Under dizisini izledi Diziyi Ekleyen earwen Bu dizileri de beğenebilirsiniz

six feet under sezonluk dizi